<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>

	<rss xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" version="2.0">

	<channel>

	<title>بنویس تا تمام شود</title>

	<description>بنویس تا تمام شود Rss Feed</description>

	<link>https://daily-khoram.monoblog.ir/</link>

	<language>Fa</language>

	<generator>monoblog.ir</generator>

	<lastBuildDate>2026-03-06T09:38:12+03:30</lastBuildDate>
	<item>
		<title><![CDATA[روز اول | 2]]></title>
		<description><![CDATA[آدما بهت میگن صبر کن و خودت رو نکش تا زنده بمونی و بیشتر رنج کشیدنت رو ببینی تا خودشون دچار ترومای از دست دادنت نشن چون تحمل رنج کشیدن ندارن .]]></description>
		<link><![CDATA[]]></link>
		<pubDate>2026-03-06T09:38:12+03:30</pubDate>
	</item>
	<item>
		<title><![CDATA[روز اول]]></title>
		<description><![CDATA[من هر چه توانسته ام صبور بوده ام و حالا تنها می خواهم تمام شود . به یک پایان اساسی و ناگهانی نیاز دارم . هیچ علاج تدریجی برای این درد وجود ندارد . این دنیا وقتی که درمان درد را قطره قطره در کام تلخ آدم بریزد عملا لطفی نکرده . تو به تلخی عادت کرده ای . حواس لازم را برای تجربه طعم های دیگر از دست داده ای و یا دست کم تلخی برای تو با هر چیز دیگری آمیخته شده . تلخی با تمام چیزهای دیگر دست به یکی کرده است . سوگند خورده هیچ گاه نگذارد تنها باشی.&nbsp;<br />قطره قطره داروی نجات در حلق تو می ریزد و ذره ذره عصاره وجودت را به بیرون می کشد . تو در این بازی از هر طرف به هر کجا بگریزی سوخته ای . این ها را از زندان می نویسم... قفسی بی در بی پنجره.]]></description>
		<link><![CDATA[]]></link>
		<pubDate>2026-03-06T07:38:12+03:30</pubDate>
	</item>
</channel>
</rss>